จบการอบรม “รู้จักตัวเองผ่านไพ่ทาโรต์” รุ่นที่ 20

  ยินดีกับผู้เรียน 12 ท่านที่ได้จบการอบรม “รู้จักตัวเองผ่านไพ่ทาโรต์” รุ่นที่ 20 เรียนเมื่อ 19 กรกฎาคม ถึง 17 สิงหาคม 2568 รวมเวลาแปดวันเสาร์อาทิตย์ 🫶 กับการใช้ไพ่ทาโรต์เพื่อไขตัวตนและเป็นที่ปรึกษาแก่ตนเองและผู้อื่น “รู้สึกมั่นใจในการอ่านไพ่มากขึ้น รู้สึกว่ามองตัวเองเปลี่ยนไปจากวันแรกที่เรียน ปกติแล้วเราจะมองตัวเองเป็นแค่ไพ่ใบเล็กๆ ที่ไม่สำคัญ แต่พอคลาสแรกๆ ที่ได้เรียนแล้วเราได้ไพ่ The Chariot หรือ The Empress มันทำให้เรามองตัวเองในอีกมุมหนึ่ง รู้สึกภูมิใจในตัวเองมากขึ้นเมื่อได้มองย้อนกลับไปแล้วเห็นว่าที่ผ่านมาเรา ก็ได้ทำอะไรไปมากมายอยู่เหมือนกัน และรู้สึกดีใจทุกครั้งที่ได้มีโอกาสเข้าวงย่อยกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และได้ใช้ทักษะการรับฟังรวมทั้งเรื่องการใช้ปัญญาญาณแบบ inside out เพื่อบอกหรือคอยช่วยเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ รู้สึกดีใจที่ได้เป็นเหมือนผู้ส่งสารจากจักรวาลมาให้ใครบางคน สิ่งที่ได้รับนอกจากเรื่องความมั่นใจในการอ่านไพ่ ก็ได้เรียนรู้หลักการในการอ่านไพ่ ได้ขยายมุมมองในการ อ่านไพ่แบบอื่นๆ มีข้อระวังเตือนใจว่าระวังเรื่องการอ่านไพ่แบบลำเอียง เผลอเอาสิ่งที่อยู่ใต้ภูเขาน้ำแข็งของเราไปอ่านในไพ่ของผู้อื่น หรือเผลอขยายเรื่องราวของผู้อื่นเกินจริง ด้วยประสบการณ์ส่วนตัวของเราเอง รู้จักการอ่านไพ่อย่างเป็นกลางมากขึ้น รวมทั้งได้กลับไปทบทวนตัวตนเราในหลายๆมุม ตัวตนที่ซ่อนอยู่ใต้ภูเขาน้ำแข็ง shadow หรือด้านมืดภายในตัวเราที่ยังมีหลงเหลืออยู่ และการได้กลับไปทบทวนปมภายในใจกลับไปพิจารณาเด็กน้อยภายในตัวเรา… Continue reading จบการอบรม “รู้จักตัวเองผ่านไพ่ทาโรต์” รุ่นที่ 20

จบเดือนสาม “เขียนเปลี่ยนชีวิต” รุ่นที่ 57

  หลักสูตร เขียนเปลี่ยนชีวิต รุ่นที่ 57 ได้ผ่านเดือนที่สามแล้ว กับการเดินทางเข้าสู่วัยเด็ก ปมจิตใจ และเมล็ดพันธุ์ที่ซ่อนอยู่ ผ่านการเขียนหลากหลายวิธีการในการสะท้อนตนเองและต่อยอดสิ่งดีๆ ที่เราทุกคนมีอยู่ เชิญชวนตัวตนเด็กน้อย ตัวตนผู้ใหญ่ และหลากหลายตัวตนมาสร้างบ้านที่อบอุ่นและเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้แก่ตัวเอง คำบอกเล่าส่วนหนึ่งจากกิจกรรม 6 คืนที่ผ่านมาของเนื้อ “เด็กน้อยภายใน” (คืนวันที่ 9 – 24 กรกฎาคม 2568) “ความรู้สึกท่วมท้นไปหมด บางครั้งเป็นสิ่งที่ไม่ได้อยากเข้าไปสัมผัส คืนแรกพอได้เข้าไปคุยด้วย ความรู้สึก พรั่งพรู เสียใจ กลัวเขาผิดหวัง ออกมาทั้งหมด น้ำตาที่กลั้นไว้ไม่อยู่ ท่วมท้นออกมา สงสารเขาที่เห็นเขาโตมา ไม่เป็นดั่งที่คาดหวัง แต่เขาดูไม่ได้ตัดสินเรา อย่างที่เรากังวล คืนเรียนที่2 ได้แชร์ในกลุ่ม การกลับไปสัมผัสความทุกข์วันเด็ก บ่อยๆ อาจทำได้มากขึ้น ก่อนนี้รู้สึก ขนาด เกลียดกลัว ไม่อยากเข้าไปสัมผัส ปฏิเสธตัวเองส่วนหนึ่ง เมื่อเข้าไปทำความเข้าใจ ปรากฏ ไม่ได้น่ากลัว เหมือนที่คิดไว้” “พบว่าเรามีเด็กน้อยภายในที่เค้ารอเราในวัยผู้ใหญ่กลับไปดูแลเค้ามีปมในใจหลายอย่างที่ต้องการเยียวยาให้ดีขึ้นได้ย้อนกลับไปดูตัวเองในวัยเด็กว่าเป็นแบบใดและในวัยผู้ใหญ่เป็นแบบใดได้กลับไปคุยกับเด็กน้อยภายในว่าเพราะเรามีปมอะไรดูจากการเลือกความต้องการต่างๆมา3ข้อที่ตอนเด็กเราขาดไปไม่ได้รับทำให้บั่นทอนเราจนส่งผลมาถึงชีวิตปัจจุบันความรู้สึกหรือการกระทำใดที่ส่งผลต่อตัวเราในปัจจุบันจากการลงมือทำๆให้รู้ว่าเราจะเยียวยาความรู้สึกลบที่ค้างคาใจได้อย่างไร อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ในปัจจุบัน” “การเขียนครั้งนี้ทำให้ตัวเราได้เรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเองอย่างไรได้ทำสมาธิอยู่กับโลกภายในของตัวเองได้คุยตอบกับเด็กน้อยภายในที่ยอดเยี่ยมแข็งแรงอดทนต่อสิ่งต่างๆมากมายมาได้ได้ปลดปล่อยความเชื่อที่ไม่ส่งเสริมไม่ต้องรอให้สมบูรณ์แบบและไม่ต้องยึดติดกับสิ่งใดเหมือนเราได้อยู่กับปัจจุบันเลิกยึดมั่นถือมั่นปล่อยวางความเชื่อต่างๆที่ส่งผลต่อตัวเอง”… Continue reading จบเดือนสาม “เขียนเปลี่ยนชีวิต” รุ่นที่ 57

อบรมการเขียนบำบัดกับน้องๆ สถานพินิจฯปทุมธานี เดือนที่ 5/2568

  กิจกรรมน้องๆ สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดปทุมธานี ประจำเดือนสิงหาคม (ครั้ังที่ 5/2568) ชวนน้องๆ ทบทวนชีวิต ฝึกการคิดวิเคราะห์จับประเด็นจากหนังสือ “ดอกไม้และความหวัง” และชวนน้องๆ คิดทบทวนคุณค่าผ่านการตั้งราคาให้แก่ผลงานและตนเอง โดยทีมอาสาจากสถาบันธรรมวรรณศิลป์ 🙏 ขอบคุณครูแอนที่ได้มาร่วมมอบพลังและสีสันความสนุกให้แก่น้องๆ ชวนทบทวนการปีนป่ายในชีวิตอย่างเป็นรูปธรรม และทบทวนการพัฒนาตนเองผ่านภาพผีเสื้อ 🙏 ขอบคุณคณะผู้ใหญ่ใจดีที่ได้สนับสนุนหนังสือ ดอกไม้และความหวัง (รวมเป็นจำนวน 21,000 บาท) เพื่อให้น้องๆ ได้อ่านและเพื่อให้สถานพินิจได้ใช้สำหรับการจัดกิจกรรมต่อไป ดังรายชื่อต่อไปนี้ จารุนันท์ อิทธิอาวัชกุล วาสนา ขานฉนวน จันทร์ทิมา เจริญวิชยเดช ทรงเกียรติ ปัญจมาโนชญ์ จิรยง อนุมานราชธน นันท์นภัส พึ่งพา วิชาญ ฤกษ์มงคลวิทย์ สุรีย์พร บำรุงเอี่ยมปัญญา ณยานุช กิตติบุญญานนท์ เจตน์ จิรวีรกูล ณัฐสินี กนกรัตน์มณี พรสุข คำวงศ์ปิน ณิญาพัณณ์ รัตนาวงศ์ศรี อรุณศรี ละอองแก้ว อนุรักษ์… Continue reading อบรมการเขียนบำบัดกับน้องๆ สถานพินิจฯปทุมธานี เดือนที่ 5/2568

มหัศจรรย์การตั้งคำถาม ประจำปี 2568

  ค่าเรียนตามบริจาค ‼️ ฝึกทักษะที่ต้องมีเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองและผู้อื่น ในกิจกรรมหัวข้อ   “ม หั ศ จ ร ร ย์ ก า ร ตั้ ง คำ ถ า ม”   พลิกใจ พลิกชีวิต เปลี่ยนวิกฤติ ด้วยการถามใจอย่างแยบคาย กิจกรรม “ห้องเรียน วิถีครู” รุ่นที่ 7 – บ่มเพาะครูภายในตน เรียนทักษะสำคัญเพื่อเป็นที่พึ่งแก่ตัวเองและผู้อื่น ⏳ คืนวันที่ 23 – 25 สิงหาคม 2568 รวมสามคืน เวลา 19.30 น. – 21.30 น. ออนไลน์ผ่าน Zoom ลงทะเบียนล่วงหน้าทาง Inbox เพจเฟสบุ๊ค “สถาบันธรรมวรรณศิลป์”… Continue reading มหัศจรรย์การตั้งคำถาม ประจำปี 2568

มุมมองต่อวัดจากผลงานเยาวชนที่ได้รางวัล ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ 7 ประจำปี 2560

  “วัดในอุดมคติของฉัน จะต้องงามด้วยวัตรปฏิบัติของพระภิกษุสามเณร มิใช่งามด้วยสิ่งก่อสร้างต่างๆ วัดจะต้องให้ความสำคัญกับเรื่องทางจิตใจมากกว่าเรื่องทางวัตถุ คือ วัดต้องเป็นสถานที่ที่ชี้นำอบรมสั่งสอนประชาชนให้เข้าถึงแก่นของศาสนธรรม มีเหตุผล เกิดปัญญาเป็นหลักในการดำเนินชีวิตหรือในการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า เพื่อการดำรงชีวิตอย่างเป็นสุข มิใช่อบรมสั่งสอนให้ประชาชนงมงายในอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์หรือแม้กระทั่งสอนให้ “หลงบุญ” และ “บ้าบุญ” หลงสร้างโบสถ์ วิหาร สิ่งก่อสร้าง หรือสร้างสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนให้เป็น “จุดขาย” อันโอ่อ่าสวยงามอย่างหน้ามืดตามัว โดยเห็นความสำคัญทางเรื่องจิตใจเป็นรอง “พระในวัดจะต้องมีศีลาจารวัตรในการครองสมณเพศ ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ครองศีล ครองธรรม ต้องมีความรู้สำหรับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและอบรมสั่งสอนประชาชน ต้องเป็นต้นแบบและเป็นตัวอย่างที่ดีในด้านการประพฤติปฏิบัติตนของพุทธศาสนิกชน มิใช่เป็นพระทุศีล หรือเป็น “โจรในคราบผ้าเหลือง” ปล่อยให้กิเลสตัณหามาแฝงเร้นครอบครองจิตใจ “พระภิกษุสงฆ์จึงต้องเป็นผู้ที่มี “สัจจะ” คือ ความสัตย์ซื่อ ประพฤติจริงและประพฤติตรง ทั้งต่อความดี ต่อหน้าที่ ต่อการงาน ต่อวาจา และต่อบุคคล ถึงแม้ว่าสัจจะอาจเปรียบเทียบได้ดุจยาขม ที่มีรูป รส กลิ่น สี ไม่เย้ายวนชวนให้ดื่มกิน การที่จะกลืนลงคอไปก็ทำได้ยาก เพราะขัดต่อกิเลสอันเป็นธรรมชาติของจิตใจมนุษย์ แต่ขณะเดียวกันหากกลั้นใจกลืนลงไป ยอมทำตัวขวางกิเลสที่มีอยู่ ยานั้นก็จักให้คุณประโยชน์อนันต์นัก สัจจะจึงเป็นคุณธรรมที่พระสงฆ์ควรถือครองและควรใช้เป็นมาตรฐานในการไตร่ตรองตน อีกทั้งต้องตระหนักอยู่เสมอว่า… Continue reading มุมมองต่อวัดจากผลงานเยาวชนที่ได้รางวัล ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ 7 ประจำปี 2560

โครงการคุณให้เขา เราให้คุณ ครั้งที่ 7

  ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอยและวิกฤติศรัทธาต่อการบริจาคการกุศล ยังมีองค์กรเพื่อสังคม โครงการเพื่อผู้ประสบภัย โรงพยาบาล และมูลนิธิต่างๆ อีกมากมาย ที่ต้องการความช่วยเหลือ และการสนับสนุนจากคนในสังคม เราขอร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการตอบแทนการให้ ด้วยการเข้าร่วมกิจกรรมดูแลใจฟรี เพียงบริจาคให้องค์กรการกุศลต่างๆ ตามรายละเอียดด้านล่างนี้   🫶 โครงการ “คุณให้เขา เราให้คุณ” ครั้งที่ 7 เข้าร่วมกิจกรรมฟรี ‼ ดูไพ่ออนไลน์เพื่อเป็นมิตรกับใจตนเองและไขปัญหา ในกิจกรรมหัวข้อ “เพื่อนร่วมทาง – Card Companion” ครั้งที่ 4 ออนไลน์ทาง Zoom วันที่ 6 กันยายน 2568 เวลา 14.00 น. ถึง 17.30 น. (รอบสด รอบเดียวเท่านั้น) ______ 🙏 ร่วมโครงการได้ง่ายๆ ✅ บริจาคให้องค์กรการกุศล โรงพยาบาล หรือโครงการช่วยเหลือผู้ประสบภัย รวม 990 บาทขึ้นไป ในช่วงระยะเวลา… Continue reading โครงการคุณให้เขา เราให้คุณ ครั้งที่ 7

อบรมการเขียนบำบัดกับน้องๆ สถานพินิจฯปทุมธานี เดือนที่ 4/2568

  ชวนน้องๆ ณ สถานพินิจ ฯ ปทุมธานี เรียนรู้ความงามและคุณค่าของชีวิต ผ่านศิลปะถ่านหุงต้มและกิจกรรมตากล้อง ในกิจกรรมโครงการสร้างเสริมสุขภาวะทางปัญญาผ่านการเขียนบันทึก เป็นเดือนที่สี่ของกิจกรรม เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2568 ที่ผ่านมา ครูโอเล่ตั้งคำถามถามน้องๆ ว่า ถ่านที่ดำๆ นี้สวยงามไหม เพราะอะไรสิ่งที่ดำๆ เลอะๆ นี้จึงสวยงามและมีคุณค่า… หลังน้องๆ ได้ระดมคำตอบแล้ว จึงเฉลยคำคอบผ่านกิจกรรมศิลปะด้วยถ่าน ให้น้องๆ ได้เรียนรู้ที่จะสร้างสรรค์ผ่านสิ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบ กระด้าง และอาจจะเปราะบาง แต่ให้คุณค่าที่ไม่น่าเชื่อ กิจกรรมในครั้งนี้ยังได้มุ่งเน้นการได้ใช้ความใส่ใจ ทั้งในการมองแบบ มองเพื่อนที่ต้องวาด การใส่ใจดูแลกันในกิจกรรมตากล้อง และการพาไปดูความงามรอบตัว ให้ได้ฝึกสมาธิไปพร้อมกับการพัฒนาความสัมพันธ์และความละเอียดของใจ ตอนท้าย จึงถามให้น้องๆ ได้คิดว่าพวกเรากับถ่านเหมือนกันอย่างไร… แม้จะดูไม่สมบูรณ์ ดำ มัวหมอง ต่ำต้อย และหากคนอื่นมองว่าถ่านนั้นน่ารังเกียจ สกปรก หรือไม่มีค่า ถ่านนั้นจะมีคุณค่าน้อยลงหรือไม่ มีสิ่งดีๆ อยู่ในถ่านที่ดูกระด้างและเปราะบางเหล่านี้มากมาย น้องๆ ก็เช่นเดียวกัน ก่อนที่ ครูกร ผู้ดูแลน้องๆ ในแดนแรกรับด้วยความใส่ใจอย่างยิ่ง… Continue reading อบรมการเขียนบำบัดกับน้องๆ สถานพินิจฯปทุมธานี เดือนที่ 4/2568

จิตที่โง่ คิดว่าเมตตาคือการเอาใจ จิตที่ฉลาด คิดว่าเมตตาคือการขัดใจ

  จิตที่โง่ คิดว่าเมตตาคือการเอาใจ จิตที่ฉลาด คิดว่าเมตตาคือการขัดใจ . คนทั่วไปมักเข้าใจผิดเกี่ยวกับความเมตตา เรามักจะตัดสินว่าคนนั้นคนนี้เมตตาหรือไม่จากพฤติกรรมภายนอกที่ตอบสนองความต้องการของใจตนเอง มิใช่โดยเนื้อแท้ของความเมตตาธรรม จิตที่มีความโง่หรืออวิชชาบังตา จะเชื่อว่าคนที่เมตตาคือคนที่ตามใจ พูดหรือทำในสิ่งที่ใจเราอยากได้ ซึ่งอาจเรียกอย่างแทงใจว่า กำลังเอาใจอยู่ เป็นผู้ที่เมตตาหรือรักเรา นี่คือตัดสินไปตามอำนาจของตัณหาหรือความอยากของตนเอง จิตฉลาดจะเข้าใจการมีเมตตาด้วยปัญญา ความรักความกรุณามิใช่สิ่งที่แสดงออกตรงตามทัศนคติที่เรามีหรือตรงตามความคาดหวังเสมอไป แต่โดยเนื้อแท้มีความไม่จองเวรและไม่ปรารถนาให้เราจองเวร นั่นคือความเมตตาที่แท้จริงตามหลักพุทธศาสนา การตีความอย่างผิดๆ เกิดขึ้นจากอคติที่มี ซึ่งโน้มเอียงไปตามลักษณะทั้งสี่ ได้แก่ ความชอบ ความชัง ความหลง และความกลัว อคติเหล่านี้คือต้นเหตุหนึ่งของความโง่เขลาของจิตใจ หากอีกฝ่ายมีท่าที หรือคำพูดที่สอดคล้องกับความชอบหรือความหลงที่เรามี จิตก็อาจนึกคิดตีความว่า นั่นคือการมีเมตตา ดีงาม ถูกต้อง ไม่มีอีโก้ ฯ หากอีกฝ่ายมีท่าที หรือคำพูดที่ตรงกับความชังหรือความกลัวที่เรามี จิตก็อาจนึกคิดตีความว่า นั่นคือการไม่มีเมตตา ไม่ดีงาม ไม่ถูกต้อง มีอีโก้ ฯ การมีเวร คือการผูกใจไว้ด้วยความโลภ โกรธ และหลง ทำให้มีความเกลียด ความเคียดแค้น ความหวง ความกลัว ความใคร่ การอยากเอาชนะ… Continue reading จิตที่โง่ คิดว่าเมตตาคือการเอาใจ จิตที่ฉลาด คิดว่าเมตตาคือการขัดใจ

จบเดือนสอง “เขียนเปลี่ยนชีวิต” รุ่นที่ 57 (เขียนค้นตน)

  หลักสูตร เขียนเปลี่ยนชีวิต รุ่นที่ 57 ได้ดำเนินมาถึงครึ่งทางแล้ว ผ่านเนื้อหาที่สอง – เขียนค้นตน – การเดินทางภายในสู่การรู้จักตัวเองในหลากหลายด้านและปอกเปลือกสู่แก่นแท้ของตัวตน . “จริง ๆ แล้ว เราอาจมีสิ่งที่แสวงหาอยู่ในตัวเอง โดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะความไม่มั่นใจในตัวเอง หรือ ไม่รู้จัก ไม่ฟังเสียงภายในตัวเอง ซึ่งสิ่งนี้ ผมได้เรียนรู้ ฉุกคิดมาจาก นิทาน พ่อมดแห่งออส และ การสร้างนิสัยของเรา ซึ่งมาจาก การหล่อหลอมของตัวเอง ” ผู้ปกครอง ผู้ดูแล ผู้หล่อเลี้ยง “” . ” รู้สึกว่าเป็นการค้นตนที่มีความหมายกับตัวเองมากในสถานะการที่ยากลำบากที่เรากำลังเผชิญอยู่ขณะนี้ ได้พบเจอด้านการปลอบใจ ความหวัง และความอดทดกับสถานการณ์ที่เรากำลังเผชิญ และการเยียวยาภายในของตนเอง และการเผชิญหน้ากับความจริง” . “ได้เปิดโลก เข้าไปค้นพบตัวตนต่างๆ ของตัวเอง ซึ่งบางตัวตน ลืมไปนานแล้วว่ายังมี ได้เห็น จิตใจตัวเอง ที่ยึดติดในตัวตน เหนียวแน่น เฉพาะบางตัวตน ที่ใช้บ่อยๆ… Continue reading จบเดือนสอง “เขียนเปลี่ยนชีวิต” รุ่นที่ 57 (เขียนค้นตน)

รวมผลงานรางวัล ธรรมวรรณศิลป์ หัวข้อ “เห็นค่าในความต่าง”

อ่านผลงานบทความของน้องๆ ที่ได้รับรางวัล “ธรรมวรรณศิลป์” ครั้งที่ 14 หัวข้อ “เห็นค่าในความต่าง” ได้ที่เว็บไซต์โครงการปัญญ์ สเปซ punnspace.com/learning/course/view.php?id=40 หรืออ่านช่วงต้นของแต่ละผลงาน โดยคลิกที่ภาพในโพสต์นี้ ✨ 🦋 ✨ เรียนรู้การยอมรับความแตกต่างและการทบทวนประสบการณ์ของตนเองจากน้องๆ เยาวชน ที่ได้รับการคัดเลือกจากผลงานที่ส่งเข้าร่วมจากทั่วประเทศ เกี่ยวกับการยอมรับและเผชิญกับความแตกต่างในชีวิตของผู้เขียน ซึ่งมีทั้งประเด็นอัตลักษณ์ ปมด้อย การเปรียบเทียบตัวเองและผู้อื่น ความลำบากและความยากจน และเหรียญสองด้านของชีวิต 📖 รางวัลดีเด่น 1. “หนึ่งในพันล้าน” โดย อังศวีร์ พฤกษ์มหาชัยกุล โรงเรียนราชินีบน 2. “ความต่างที่เติมเต็ม” โดย วเรณยา อุ่นนวล โรงเรียนวิเชียรมาตุ 3. “จากวันวาน สู่วันที่ก้าวผ่าน” โดย วชิรญาณ์ สังทิพย์ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ๒ 4. “เพียงผิวกายที่เคลือบไว้” โดย กมลทิพย์ ฉัตร์รัตติชัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 📖 รางวัลโดดเด่น 1.… Continue reading รวมผลงานรางวัล ธรรมวรรณศิลป์ หัวข้อ “เห็นค่าในความต่าง”