หมวดหมู่: บทภาวนา อนัตตา

  ทุกข์เหลือน้อย เมื่อคอย ดูความจริง ทุกๆ สิ่ง เกิ… อ่านต่อ หากต้องการ ปลดแอก ความแบกหนัก

  สิ่งใดเล่า กวนใจ กว่ากิเลส เป็นมูลเหตุ มืดบอด พา… อ่านต่อ อันตัวกวน มิมีตน มาแต่ไหน

  ไม่มีทางที่จะเอาชนะความเลวร้าย ด้วยความเลวร้าย ห… อ่านต่อ อย่าสร้างใบหน้าที่น่ารังเกียจ เพียงเพื่อเกลียดชังสิ่งที่เลวทราม

  กาลเวลาไม่ใช่ตัวตน นับเพื่อเฝ้ารอ เหมือนนับอณูขอ… อ่านต่อ กาลเวลาไม่ใช่ตัวตน

  ความกลัว…ดั่งเธอเปียกโชกกลางสายฝน ตัวสั่นส… อ่านต่อ ความกลัว…ดั่งเธอเปียกโชกกลางสายฝน

  ลมหายใจแบกอะไร หรือว่างเปล่า ขณะเดินทางออกเข้า-ย… อ่านต่อ คนผิดหวัง เราที่สุด คือตัวเอง

  พระจันทร์ทุกข์เพราะการให้หรือไม่หนอ ขณะทอแสงละออ… อ่านต่อ ไยเธอจึงทุกข์เพราะการให้

  “เงินทองคือของมายา ข้าวปลาคือของจริง” กล่าวกันแต… อ่านต่อ ข้าวปลาอาหารมิได้แพงขึ้น แต่เงินตรามีค่าน้อยลง

  ลองฟังเสียงแห่งความโดดเดี่ยวด้วยหูของเธอ มองความ… อ่านต่อ เธอลอง…อยู่กับความเหงาอย่างเต็มใจ

    กิน เพื่อถ่าย ถ่าย เพื่อรอด กิน เกินกาย ถ… อ่านต่อ คือผู้กินยามเป็น ถูกแทะเล็มยามชรา