Author: admin

    บทเรียนและความประทับใจจากการอบรม หัวข้อ “เขียนข้ามขอบ”   ในหลักสูตร เขียนเปลี่ยนชีวิต กึ่งออนไลน์ รุ่นที่ ๒๒ การเขียนบันทึกสร้างสรรค์เพื่อพาชีวิตก้าวข้ามขอบและความกลัวในหัวใจ อ่านรายละเอียดของหลักสูตรการอบรมได้ที่ www.dhammaliterary.org      

      อย่าถือความผิดพลาดเป็นตัวตนฉัน อย่าถือความพลาดพลั้งเป็นของฉัน อย่าถือความล้มเหลวเป็นความล้มเหลว . แต่ก็อย่าปฏิเสธความรับผิดชอบที่ฉันจะแก้ไขและเรียนรู้ . เมื่อถือความผิดพลาดเป็นตัวตนฉัน เมื่อนั้นฉันจึงซึมเศร้าและแตกสลาย เมื่อถือความพลาดพลั้งเป็นของฉัน เมื่อนั้นฉันจะกอดกุมความทุกข์ไว้ และเฝ้าตอกย้ำตนเอง เมื่อถือความล้มเหลวเป็นความล้มเหลว เมื่อนั้นฉันจะเฝ้ากล่าวโทษ จ่อมจมในมุมมองเดิม และปฏิเสธที่จะใช้โอกาสนี้บ่มเพาะการเติบโตของหัวใจ . เพียงมองให้เห็นเป็นเหตุการณ์ กับเส้นสายแห่งเหตุและผล ไม่ใช่ความเป็นตัวตนที่เที่ยงแท้ ให้ยึดถือ มีแต่หน้าที่ คือธรรมะ ณ จุดที่เราอยู่ เราสามารถทำอะไร ในเวลานั้น ไม่ใช่อยากทำอะไร . . มองให้ดี ให้เห็นว่าสิ่งเหล่านั้น… นั่นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่เป็นตัวเรา นั่นไม่ใช่ตัวตน . . อนุรักษ์ ครูโอเล่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๐ คอลัมน์ “บทภาวนา อนัตตา” ติดตามบทความ และ การอบรมหลักสูตร #เขียนเปลี่ยนชีวิต www.dhammaliterary.org

    ๑๐ บางข้อคิดคอลัมน์ “ไกด์โลกจิต” ประจำปี ๒๕๖๐ ๑ “ ปีใหม่จึงจะเป็นเพียงแค่เทศกาลให้เราปลดเปลื้องภาระชั่วคราว เพียงเพื่อกลับมาแบกรับและเหนื่อยหนักอย่างเก่า ปีใหม่จึงจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ให้เราสุขสันต์ ก่อนกลับมาทุกข์เพราะเรื่องเดิมมิได้แปรเปลี่ยน เพราะปีใหม่ของชีวิตมิใช่เทศกาล หากแต่เป็นการยอมวางและเริ่มต้นใหม่ . “ การเริ่มต้นใหม่อาจทำให้เรากลัวและเสียดาย ดุจที่ผมรู้สึกยามเห็นต้นกุหลาบที่ผูกพันถูกตัด ยามเราต้องวางสิ่งที่เคยเชื่อมั่นหรือเป็นคำตอบแก่เราลง มันย่อมทำให้เรารู้สึกไม่เชื่อใจ และบางคนอาจสับสน แต่ซ้ำร้ายบางคนมิอาจยอมรับถึงกับเสียศูนย์ชีวิตเลยก็มี หากเราไม่กล้าก้าวออกมาแล้ว ชีวิตย่อมกลับมาอยู่ในร่องวงจรเก่าหรือทนทุกข์เดิมซ้ำมิอาจหาทางแก้ไข วันหนึ่งสิ่งที่เราเชื่อว่าใช่หรือแน่นอนได้ผิดเพี้ยนไป หัวใจย่อมเสียหลักและตกทุกข์ ความเชื่อมั่นในตัวเราหรือชีวิตตนมิได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เคยยึดถือเท่านั้น คุณค่าแท้ของต้นไม้มิได้อยู่ที่ใบหรือดอก ต้นไม้รู้เช่นนั้นจึงกล้าปลิดทิ้งลงเพื่อเปิดโอกาสให้ชีวิตมีหนทางไป หาไม่แล้วเราก็จะปิดโอกาสเติบโตของตนเอง ” . จากคอลัมน์ ไกด์โลกจิต ตอน “มีปีใหม่ในทุกๆ วัน” . . ๒ “ หัวใจที่หม่นหมองเป็นเพียงสิ่งชั่วคราว ความเสียใจไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน อารมณ์เหมือนเมฆที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลง : ท้องฟ้าเป็นเหมือนภาพยนต์เรื่องยาวที่ฉายเรื่องราวของการเปลี่ยนแปลงอยู่ทุกคืนวัน ตอนนี้เราเห็นเมฆเป็นแบบนั้น ท้องฟ้าสดใสหรือหมองหม่นแบบนี้ อีกชั่วโมงหนึ่งหรือวันต่อไป เมฆและฟ้าก็แปรเปลี่ยนไปแล้ว . “ หัวใจคนก็เป็นดั่งท้องฟ้านี่เอง… Continue reading ๑๐ บางข้อคิดคอลัมน์ “ไกด์โลกจิต” ประจำปี ๒๕๖๐

    “ตอนแรกสถาบันโทรมาก็ถามชื่อค่ะ ก็แอบกลัวนิดๆว่าเราไปให้ชื่อใครไว้ตอนไหน พอต้นสายแจ้งว่าได้รับรางวัลก็ดีใจมากๆเลยค่ะ จะนำเงินส่วนนี้ไว้เป็นขวัญถุงและทำประโยชน์ต่อไปค่ะ . ในส่วนของหัวข้อที่ได้รับถือเป็นหัวข้อที่สามารถนำเสนอได้ชัดเจนมากค่ะเพราะในสังคมเรายังมีตัวอย่างที่สอดคล้องกับ วัดที่ฉันหวัง ให้เห็นอยู่ จึงได้หยิบยกตัวอย่างนั้นมาเขียนลงไปในหัวข้อค่ะ . วัดที่ฉันหวังสำหรับหนูก็ได้นิยามออกมาว่า วัดที่หนูนึกคิดอยากให้เป็น และก็หวังว่าทุกคนจะช่วยให้วัดที่ทุกคนหวังมีจริงนะคะ” . นางสาววรินทรา แหกาวี เยาวชนผู้ได้รับรางวัล ชนะเลิศ การประกวดงานเขียน ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ ๗ หัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” . ผลงานความเรียง : วัดที่ฉันหวัง . “ ลูกเอ้ย ตื่นเร็วๆ ” เสียงของหญิงคนหนึ่งดังเข้ามาในหูฉันแต่ทว่าฉันยังนอนอยู่นิ่งๆไม่ลุกไปไหน “ สายมากแล้วนะลูก เดี๋ยวจะไม่ทันพระฉันเช้าเอานะลูก ” พอแม่ได้พูดประโยคนี้จบ ฉันบอกตัวเองในใจว่า “ เอาน่า ไปเดี๋ยวเดียว แล้วค่อยกลับมานอนต่อก็ได้ ” ฉันลุกขึ้นมาด้วยความรวดเร็วเพื่อให้ร่างกายได้ฟื้นตัวอย่างเร่งด่วนและเพื่อความพร้อมในการทำกิจกรรมต่อไป หลังจากนั้นเมื่อฉันอาบน้ำเสร็จฉันก็รีบวิ่งไปที่หน้าประตูบ้านและกระโดดขึ้นจักรยานคันโปรดที่จอดรอฉันอยู่ ฉันรีบปั่นจักรยานออกมาก่อนเพราะฉันกลัวว่าพ่อและแม่ที่ขี่มอเตอร์ไซค์มาทีหลังจะแซงฉันไปเสียก่อน . “ กริ๊ง ๆ ๆ… Continue reading รางวัลชนะเลิศ ผลงาน วัดที่ฉันหวัง : น้องวรินทรา

    “นี่เป็นรางวัลแห่งภาษาไทยที่จะเป็นบันไดให้หนูได้เข้าคณะที่หนูใฝ่ฝัน คือ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาไทย โครงการรับตรงแบบพิเศษผู้เป็นเลิศทางภาษาและวรรณคดีไทย อันเป็นความภาคภูมิใจอีกรางวัลหนึ่ง” “เพียงแค่คนไทยมีความรักความศรัทธาและให้ความสำคัญต่อวัดเท่านั้นที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงวัดให้เป็น “วันที่ฉันหวัง”ได้” . นายธนกร ฤทธิ์จำนงค์ เยาวชนที่ได้รับรางวัล รองชนะเลิศ การประกวดงานเขียน ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ ๗ ในหัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” . ผลงานความเรียง : วัดที่ฉันหวัง . “…การสั่งสอนธรรมะโดยบริสุทธิ์ และการปฏิบัติธรรม เป็นแบบอย่างโดยประจักษ์ผลนี้ จะเป็นเหตุชักนำ และช่วยให้คนทั่วไป สามารถศึกษาเข้าใจหลักธรรมได้กระจ่างชัด และเกิดศรัทธาความเชื่อใน พุทธศาสนาอย่างถูกต้อง…” จากบทความข้างต้นนี้ เป็นพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชการที่ ๙ด้วยพระองค์ทรงปรารถนาที่จะแสดงให้เห็นว่า การสั่งสอนธรรมะเป็นสิ่งสำคัญและเป็นสิ่งที่ชาวพุทธทุกคนจะต้องน้อมนำมาปฏิบัติโดยให้บริสุทธิ์ ยังส่งผลให้เกิดความเชื่อและความศรัทธาในพระธรรมคำสอนมากขึ้น และหากพูดถึงการเผยแพร่พระธรรมคำสอนแล้ว ก็คงกล่าวถึงไม่ได้ว่ายังมีสถานที่หนึ่งอันเป็นสถานที่ที่มีความเกี่ยวข้องกับพุทธศาสนิกชน ไม่ว่าจะเป็นสถานที่แห่งศูนย์รวมทางจิตใจ หรือแม้แต่สถานที่แห่งศาสนสถานที่ใช้ในการประกอบศาสนพิธีอันคงความบริสุทธิ์แห่งคำสอนของพระพุทธองค์ สถานที่ที่กล่าวถึงนี้เป็นที่ที่ทุกคนจะต้องรู้จักสถานที่นั้นก็คือ “วัด” . วัด คือคำเรียกสั้นๆง่ายแต่สามารถสื่อความหมายทางด้านจิตใจได้อย่างมากมาย หลายคนอาจจะนึกถึงวัดในมุมมองของตนเองและนึกถึงได้ไปคนละแบบ ไม่ว่าจะเป็นศาสนสถานแห่งความสงบสุขร่มรื่น ศาสนสถานแห่งความสันโดษเหมาะแก่การศึกษาพระธรรมคำสอน แต่บางคนอาจจะมองวัดเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจเหมาะแก่การรักษาจิตใจให้อิ่มเอิบไปด้วยความสุข หรืออีกประการหนึ่งคนส่วนมากยังมองเห็นวัดเป็นศาสนสถานแห่งการสั่งสมบุญโดยการทำนุบำรุงเนื้อนาบุญกับพระสงฆ์ผู้ธำรงไว้ซึ่งพระศาสนาและเป็นการสืบทอดพระศาสนาอีกวิธีหนึ่งด้วย… Continue reading รางวัลรองชนะเลิศ ผลงาน วัดที่ฉันหวัง : น้องธนกร

    “วัดที่ฉันหวัง” ถือเป็นอีกหนึ่งหัวข้อที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม การตระหนักถึงการทำความดีของคนในสังคม ขอขอบคุณที่มีการจัดโครงการดีๆขึ้นมา ดิฉันเชื่อว่าเราทุกคนสามารถร่วมมือร่วมใจกัน ทำสิ่งที่หวังให้เป็นจริงค่ะ” . นางสาวปุณยาพร นวลศิริ เยาวขนที่ได้รับรางวัล ชมเชย การประกวดงานเขียน ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ ๗ หัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” . . ผลงานความเรียง : อารามบนผืนพสุธา ดุจฟากฟ้าสุราลัย . วัด คือ คำเรียก ศาสนสถานของพระพุทธศาสนาในประเทศไทย ประเทศกัมพูชา และประเทศลาว เป็นที่ประกอบศาสนกิจของพุทธศาสนิกชน และเป็นที่อยู่ของภิกษุสามเณร ปัจจุบันวัดไทยต่างจากวัดไทยในอดีตเป็นอย่างมาก โดยจะเห็นได้จากกระแสข่าวด้านลบของพระพุทธศาสนาที่ออกมาบ่อยครั้ง . ทุกครั้งที่ดิฉันไปวัดเมื่อยังเป็นเด็ก ดิฉันรู้สึกมีความสุขมาก เพราะในวัดมีความร่มรื่น อากาศเย็นสบาย วัดบางที่มีสนามเด็กเล่น และที่สำคัญคือการได้นั่งฟังธรรมะร่วมกับครอบครัว นับเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ดิฉันประทับใจ . เมื่อดิฉันโตขึ้น ดิฉันสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงถึงสภาพสังคม คนส่วนใหญ่ไม่เข้าวัดฟังธรรม อาจเป็นเพราะในปัจจุบันเราหันมาให้ความสำคัญกับการใช้แอพพลิเคชัน หลายคนใช้แอพพลิเคชันในการส่งบทสวดมนต์ ส่งรูปภาพเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา บางครั้งส่งในรูปแบบจดหมายลูกโซ่จนหลายคนเกิดความหลงเชื่อในทางที่ผิด ส่วนการทำบุญก็โอนเงินผ่านธนาคาร เพราะ… Continue reading รางวัลชมเชย วัดที่ฉันหวัง : อารามบนผืนพสุธา ดุจฟากฟ้าสุราลัย

    รู้สึกเสียใจที่ไม่ชนะเลิศ แต่ก็กำหนดหมายในความเป็นอนิจจังและอิทัปปจยตาไว้แล้ว ก็คงไม่เสียใจนานและหวังว่าจะมีโอกาสได้เขียนอีก ขอบคุณที่อ่านผลงานของหนูนะคะ . วัด เป็นเสมือนสัญลักษณ์ของพระพุทธศาสนา หากวัดไม่ทำตามหลักธรรมที่ถูกต้องแล้ว สัญลักษณ์นี้ก็จะไร้ค่า ไม่ได้ช่วยคน แต่กลับสร้างทุกข์ให้คน กลายเป็นองค์กรหากิน และต้องสลายไปในสักวันเพราะไร้คนศรัทธา . นางสาวบุษปศร บุณยศิริศรี เยาวชนผู้ได้รับรางวัล ชมเชย จากการประกวดงานเขียน ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ ๗ หัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” . . ผลงานความเรียง : วัดที่ฉันหวัง . เมื่อพูดถึงพุทธสถาน สถานที่แรกที่เรานึกถึงกันนั้นคงเป็น วัด สถานที่ที่แสดงความเป็นชาวพุทธเมื่อถึงวันพระหรือวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา แต่บางประเพณีเราก็ไปทำกิจกรรมที่วัด เช่น วันลอยกระทง วันสงกรานต์ เป็นต้น หรือเมื่อต้องการประกอบพิธีอุปสมบถ เราก็จะไปจัดงานที่วัดกันเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งหมายความว่า วัดเป็นสถานที่ที่สำคัญมากในชีวิตของคนไทยเรา . อย่างที่กล่าวไปข้างต้น วัดมีความเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของคนไทยเรามาก ฉะนั้น หากวัดที่ซึ่งเป็นที่พักพิงนั้น ไม่ได้เป็นแหล่งพักพิงให้เราจริงๆ วัดจะกลายเป็นสถานที่ที่คนไม่ให้ความเคารพนับถือใดๆ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้คนไทยเราห่างจากศาสนามากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น เราจึงต้องหันมาใส่ใจว่าวัดที่ดีและน่าเคารพนับถือนั้นควรจะเป็นอย่างไร… Continue reading รางวัลชมเชย ผลงาน วัดที่ฉันหวัง : น้องบุษปศร

    “ขอขอบคุณสถาบันธรรมวรรณศิลป์ที่จัดกิจกรรมความเรียงในหัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” เพื่อส่งเสริมให้เยาวชนตระหนักถึงคุณค่าของวัดเพราะวัดเปรียบเสมือนสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจบุคคลที่นับถือศาสนาพุทธหรือตกอยู่ในความทุกข์ วัดก็จะเป็นที่พึ่งโดยใช้หลักธรรมะ คุณธรรมมาสั่งสอนเพื่อควบคุมคนในสังคมให้ปฏิบัติตนในทางที่ดี” . นางสาวปิยะนาฏ ปัญญาวุธ  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  รางวัล “ชมเชย” โครงการประกวดงานเขียน ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ ๗ หัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” . ผลงานความเรียง : อารามบนผืนพสุธา ดุจฟากฟ้าสุราลัย . วัด  คือ  คำเรียก ศาสนสถานของพระพุทธศาสนาในประเทศไทย  ประเทศกัมพูชา  และประเทศลาว เป็นที่ประกอบศาสนกิจของพุทธศาสนิกชน  และเป็นที่อยู่ของภิกษุสามเณร  ปัจจุบันวัดไทยต่างจากวัดไทยในอดีตเป็นอย่างมาก  โดยจะเห็นได้จากกระแสข่าวด้านลบของพระพุทธศาสนาที่ออกมาบ่อยครั้ง . ทุกครั้งที่ดิฉันไปวัดเมื่อยังเป็นเด็ก  ดิฉันรู้สึกมีความสุขมาก  เพราะในวัดมีความร่มรื่น  อากาศเย็นสบาย  วัดบางที่มีสนามเด็กเล่น  และที่สำคัญคือการได้นั่งฟังธรรมะร่วมกับครอบครัว  นับเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ดิฉันประทับใจ . เมื่อดิฉันโตขึ้น ดิฉันสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงถึงสภาพสังคม  คนส่วนใหญ่ไม่เข้าวัดฟังธรรม อาจเป็นเพราะในปัจจุบันเราหันมาให้ความสำคัญกับการใช้แอพพลิเคชัน  หลายคนใช้แอพพลิเคชันในการส่งบทสวดมนต์  ส่งรูปภาพเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา  บางครั้งส่งในรูปแบบจดหมายลูกโซ่จนหลายคนเกิดความหลงเชื่อในทางที่ผิด  ส่วนการทำบุญก็โอนเงินผ่านธนาคาร เพราะ  สะดวกสบายไม่เสียเวลาเดินทาง  ซึ่งเป็นสาเหตุของการเกิดวัดพาณิชย์ขึ้น  วัดพาณิชย์ที่ดิฉันพูดถึงนี่ดิฉันขอให้คำนิยามว่า… Continue reading รางวัลชมเชย วัดที่ฉันหวัง : อารามบนผืนพสุธา ดุจฟากฟ้าสุราลัย

    “วัดที่ฉันหวัง” วัดเป็นสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา เป็นเเดนบุญแดนธรรมไว้สร้างบุญบารมี บำเพ็ญปฏิบัติธรรม เพื่อให้จิตใจแจ่มใสสะอาดบริสุทธิ์ หากไม่มีวัดไว้สร้างบุญสร้างบารมีบำเพ็ญแล้วนั้น สถานที่ที่เรียกว่า “วัด” คงจะเหลือเเต่ชื่อไว้ให้คนรุ่นหลังได้จดจำ . – นางสาวพัณนิตา พรมหากุล โรงเรียนธาตุนารายณ์วิทยา รางวัล รองชนะเลิศ โครงการประกวดงานเขียน ธรรมวรรณศิลป์ ครั้งที่ ๗ หัวข้อ “วัดที่ฉันหวัง” . . ผลงานความเรียง : เรื่องไม่สะอาด จะสะอาด . ในปัจจุบันการเข้าวัดปฏิบัติธรรมนั้นมีน้อยลงเรื่อยๆ ซึ่งนั้นเป็นเพราะสังคมไทยเต็มไปด้วยความวุ่นวาย การเอารัดเอาเปรียบ มีการเเข่งขันตลอดเวลา และคนส่วนมากมักจะสนใจสิ่งที่อยู่ภายนอก จนลืมใส่ใจสิ่งที่อยู่ภายใน นั่นคือจิตใจ จากจิตที่เป็นสีขาวกลายเป็นจิตที่หม่นหมอง ที่มีเเต่ความทุกข์ใจ ร้อนใจ กังวล วุ่นวายใจ และบางครั้งหลงมัวเมาในอารมณ์ความรู้สึก รัก โลภ โกธร หลง และสิ่งหนึ่งที่ทำให้จิตหม่นหมอง คือ การมีทิฐิ ซึ่งทิฐินี้เป็นโรคชนิดหนึ่งที่คอยกัดกร่อนจิตใจให้มีสีคล้ำมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งสามารถพบได้ทุกเพศทุกวัย และที่สำคัญไม่ว่าจะเป็นใคร เชื้อชาติไหน… Continue reading รางวัลรองชนะเลิศ วัดที่ฉันหวัง : เรื่องไม่สะอาด จะสะอาด