บทกวีเพื่อการภาวนา น้อมนำพิจารณาความเป็นเช่นนั้น (ตถตา) และความไม่ใช่ตัวตน (อนัตตา) ที่แอบแฝงอยู่ในประเด็นต่างๆ ของชีวิต

หากต้องการ ปลดแอก ความแบกหนัก

อันตัวกวน มิมีตน มาแต่ไหน

อย่าสร้างใบหน้าที่น่ารังเกียจ เพียงเพื่อเกลียดชังสิ่งที่เลวทราม

กาลเวลาไม่ใช่ตัวตน

ความกลัว…ดั่งเธอเปียกโชกกลางสายฝน

คนผิดหวัง เราที่สุด คือตัวเอง

ไยเธอจึงทุกข์เพราะการให้

ข้าวปลาอาหารมิได้แพงขึ้น แต่เงินตรามีค่าน้อยลง

• 1
• 2
• 3
• …
• 6
• ›